göz dili

kalbiyle bakan insanlardan korkun.

kalbinizi görebilirler.

biz

ikiz olduğumuz için fotoğraflarda aynı kareye sokulmazdık.
ya oydu ya ben. hayatın her anında böyle oldu.
çocukken beraber dolaşırdık. büyüyünce bunun sıkıcı olduğuna karar verdik. birbirimize benziyorduk. birbirimizin aynısıydık ve bu çok sıkıcıydı. insanlar birimizden iki tane görüyordu. dikkati dağılan kediler gibi aynı anda aynı yere bakardık. aynı anda söze başlardık. yemekte hep aynı siparişi verirdik.
dediğim gibi, büyüdükçe sıkıldık. her sıkıntıda olduğu gibi yaratıcılığımız arttı. küçük ve masum oyunlara başladık. yeni bir otama girdiğimizde bir gün o takılıyordu,bir gün ben. insanlar farkında değildi elbette. iyi kıvırıyorduk. önce heveslenip sonradan hoşlanmadığımız kızları birbirimize pasladığımız bile oluyordu.
zamanla işleri ilerlettik. artık ikimizde farklı ortamlara giriyorduk. o salvaş barlarda dolaşıyordu ben klüplerde. o stadyum konserlerindeydi ben ev partilerinde. bazen kostümlerimizi değiştirirdik tam tersi şeklinde. herşeye ulaşımımız iki katına çıkmıştı. istediğimiz an istediğimiz yerdeydik.
ikimiz ayrıydık ama aslında birdik. birbirimizin hayatının içindeydik. her zaman beraber değildik. olmak zorunda da değildik. nerede ne zaman olduğumuz hep bilirdik. anlaşılan bu böyle gidecek.
geçen salondaki kanepelerde uzanırken sordum. 'sence önce hangimiz ölürüz?' diye. ne farkeder ki oğlum...' dedi. güldük.
ne farkederdi ki?
ya oydu ya ben.

ID

fosforluyum sanki geceleri parladığımdan
artık gözümü ovuşturmaktan yoruldum!!
görebilicek kadar güçlü bile sayılmazken 2 tane gözüm var.
üst üste binen damarlarımı bu yüzden görebiliyorum.
ha istermiydim o ayrı.bir çok şey gibi.

...
the dears-pinned together falling apart
kulaklarım tıkalıyken bile bana dinletilen tek şarkı.
peki ya şimdi sen nerdesin??
...

Burak.sana isyanların en büyüğünü ettim.kendime de ihanetlerin ve küfürlerin.sen beni bu bok gibi dünyada bok gibi daracık bir alanda yapayanlız bıraktın.sen gittin ve ben bittim.o hiç bişeyi görmek istemeyen ovuşturmadan kendine gelmeyen gözleri açtın?peki sen niye bunu yaptın?"kaç yaşındayız ki daha burak 17!!" 17 yaşındaydın Burak sonlu dünyanın sonsuz 17 yılını sonlandırdın ama niye?!
bak bak yine o yumruğunu sıkmaların geldi aklıma bağırmaların kafandan öpüşüm ve herşeyin ötesi..herşeyin ötesi neresiydi ki??sen öldün ogün yağan yağmurlarda köppek gibi ağladım ve tanrıya uzun zaman sonra belkide şükrettim "sen işini biliyorsun temiz topraklara gönderiyorsun onu sağol" dedim.senin içindi en iyisiydi.

....


Kocaman balon eteklerim altında rahat et sen çocuk.
Dünümle bugünüm aynıdır benim oralarda.
Karanlık ve hoş bir o kadar da boş.
Sen doldur rüzgarlarınla.
Es ese bildiğin kadar uçur beni.
Hiç bir yere kondurma havada dondur beni.
O zaman açarsam gözlerimi bir ben bir bulut,
sonsuz parlaklık ve bütün yarımlığımla.


"İd doğuştan var olan tek yapıdır ve tamamıyla bilinç dışıdır. "

yön-eylem

saçma bir laf vardır; 'güneşi önüne alanın gölgesi arkaya düşer' gibisinden. kötülükten arınır manasında.
-güneşe bakarsak kör olabiliriz
-gölgeler arkamızdan iş çevirebilir
-önümüze alırsak (güneşi) sadece güneşi görebiliriz
-kendimizden kaçmış sayılırız, gölge hep arkamızdadır, başarısızlık
oysa arkamıza alsak herşey ne kadar güzel olacak değil mi?
-güneşi arkama aldım oğlum
-arkamda güneş var
-ensem terledi
-ensem pişti
doğru yoldasın!