Bu gün bu şehre kar yağdı uzun zaman sonra(symrna) aslında dün geceden başladığını biliyordum ama bunu kimseye söylemeye niyetim yoktu bana ait olmasını istiyordum tamamen
Sabah olmasını beklediğim pencere görüntüsünü göremeyince üzüldüm sanırsam belki de çok takmadım neyse o anı hatırlamıorum
lapa ve lapa şeklinden çok uzak mini ve arkadaşları şeklinde yağan kar tanecikleri havada uçarken zaten özlediğim hissi tatmin etmiştim yeterince
sokağa çıkana kadar üzülmeyecektim aslında,tüh üzüldüğümü şimdi söyleyip en heyecanlı yerinden önce vurguyu verdim gene diil mi yazıya,hay allah haylaz benimi..
nereden bulduklarını anlamadığım kartopu grubunu büyük bi hevesle kucaklarında taşıyan çocuklardı gördüğüm ilk şey
aa dedim kartopu,ama minicik ve çok sert gözüküyordu toplam 4 yada 5 tane bişiydi zaten
birbirlerine atıyorlar bütün toplar bitince mola verip yerden ve üstlerinden yeniden topladıkları karları top haline getirip oyuna tekrardan başlıyorlardı
hayatlarında gördükleri ilk kartopu macerası kesik kesik devam ediyordu
eskiden benim ve diğerlerinin yaptığı gibi sınırsız cephaneleri yoktu ona üzüldüm işte
daha değişik kelimeler bulmayı deneseydim eğer belki bu yazı sonunda hüzünlenebilirdim ama bulmadım dimi özür dilerim.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder